Geschiedenis van het Bijbelcentrum
door George Ekeroth
De grondlegger, Shlomo Hizak, werd
in januari 1941 in Jeruzalem geboren,
vóór de vestiging van de moderne
staat Israël. In 1962 vestigde hij een
centrum dat nu bekend staat als het
Centrum voor Bijbelstudie en Onderzoek
te Jerusalem, of kortweg het“Bijbelcentrum” of het “AMI Centrum”.
Het doel was de verspreiding
van de Bijbel en kennis van Gods
Woord in het Midden-Oosten en ook
daarbuiten.
Na de Zesdaagse Oorlog
In 1967 kwamen veel veranderingen
tot stand door de gevolgen van de
Zesdaagse Oorlog. De activiteiten van
het Centrum werden enorm uitgebreid.
Het werk verhuisde vanuit het
te kleine appartement van Shlomo
naar een huis op de Olijfberg, met
een prachtig uitzicht op Jeruzalem en
de tempelberg. Het Centrum werd
door duizenden toeristen bezocht
en genoot bekendheid in heel veel
landen.
Roemenië
In die tijd was Roemenië het enige
communistisch land, dat pelgrims groepsreizen naar Israël toestond.
Bijna elke Roemeense groep die het
Bijbelcentrum bezocht, kreeg Bijbels
in de eigen taal voor eigen gebruik en
voor familieleden mee naar huis.
Anwar Sadat
In 1977 bracht de Egyptische president
Anwar Sadat een bezoek aan
Israël, in zijn zoektocht naar vrede.
Het departement van premier Menachem
Begin nam contact op met
ons Centrum, omdat ze twee Bijbels
in de Arabische taal zochten, die als
officieel cadeau aan de president
van Egypte aangeboden werden.
Ons Centrum leverde dit bijzondere
cadeau in die bijzondere historische
tijd.
Tweetalige Bijbels
Vanaf de oprichting tot nu toe hebben we meer dan 3 miljoen Bijbels en Testamenten in meer dan 40 talen verspreid onder hen die daarnaar verlangden. Toen de grote golf immigranten uit de voormalige Sovjet-Unie arriveerde, bood het Bijbelcentrum een speciale tweetalige Russisch-Hebreeuwse Bijbel aan, die door Mossad HaRav Kook was uitgegeven volgens de richtlijnen van het Ministerie van Onderwijs op Israëlische scholen. Op die manier konden Sovjet-Joden de Bijbel op Israëlische scholen bestuderen. Dit was iets wat meer dan 70 jaar lang voor hen onder het communistische regime verboden was geweest.
Joods Jeruzalem
De locatie op de Olijfberg was bijzonder
romantisch, maar het was Arabisch
gebied. Daarom werd gezocht
naar een huis in een Joodse wijk in
Jeruzalem, dat niet alleen toegankelijk
zou zijn voor toeristen, maar ook
voor de Joodse inwoners van het land.
Dit huis werd onder de persoonlijke
leiding van Shlomo uitgebreid tot
een Centrum waar ruimte was voor
ontvangst van gasten, samenkomsten
en administratie. In 1983 verhuisde
het Centrum naar de nieuwe locatie.
Vooraanstaande rabbijnen en religieuze
leiders uit andere landen waren
aanwezig bij de openingswijding van
het nieuwe Centrum.
Reis door de Sovjet-Unie
In 1987 maakte Shlomo een onvoorstelbare reis naar de Sovjet-Unie. Toen hij naar Israël terugkeerde, werd hem gevraagd zijn ervaringen voor de Israëlische publieke radio te vertellen. Het Centrum werd de ontmoetingsplaats voor mensen met familieleden die niet naar Israël konden emigreren. Veel prominente refuseniks (Joodse Sovjetburgers die geen uitreisvisum kregen) bezochten het Centrum nadat ze in Israël gearriveerd waren, zoals Yosef Begun en Natan Sharansky.
Voorgangers uit de Sovjet-Unie
In de volgende tien jaar bezochten meer dan duizend voorgangers uit de voormalige Sovjet-Unie het AMI Centrum om de Bijbel en het nieuwe Israël te bestuderen. In 1989 zijn we als antwoord op de behoefte aan toerisme dat gekoppeld is aan het verlangen naar meer kennis van het Jodendom en het huidige Joodse volk, begonnen met de Inside Israel Institute Study Tours.
Bruggenbouwer
Al vanaf zijn jeugd heeft Shlomo een passie om bruggen van wederzijds begrip te bouwen, tussen zijn volk en Christenen uit de hele wereld, die hij in Jeruzalem en op zijn reizen in andere landen heeft ontmoet. We zien inderdaad veranderingen ten goede, en vooral wederzijds respect.
Het huidige Israël heeft een positieve invloed op het welzijn van zoveel landen.
Voorbeelden op medisch gebied
zijn regelmatig door ons gepubliceerd.
Veel Israëlische medicijnen en
medische instrumenten en apparaten
worden ontwikkeld door bedrijven
die gelieerd zijn aan bedrijven in het
Westen, waardoor het nauwelijks
opvalt dat ze in Israël zijn ontwikkeld.
Nog een voorbeeld: de nu alledaagse
GSM is in Israël ontwikkeld.