powered by FreeFind

CSS Form Button by Css3Menu.com

Geschiedenis van het Bijbelcentrum

De grondlegger, Shlomo Hizak, werd in januari 1941 in Jeruzalem geboren,
vóór de vestiging van de moderne staat Israël. In 1962 vestigde hij een
centrum dat nu bekend staat als het Centrum voor Bijbelstudie en Onderzoek
te Jerusalem, of kortweg het“Bijbelcentrum” of het “AMI Centrum”.
Het doel was de verspreiding van de Bijbel en kennis van Gods Woord in het Midden-Oosten en ook daarbuiten.

Na de Zesdaagse Oorlog

In 1967 kwamen veel veranderingen tot stand door de gevolgen van de Zesdaagse Oorlog. De activiteiten van het Centrum werden enorm uitgebreid.
Het werk verhuisde vanuit het te kleine appartement van Shlomo naar een huis op de Olijfberg, met een prachtig uitzicht op Jeruzalem en de tempelberg. Het Centrum werd door duizenden toeristen bezocht en genoot bekendheid in heel veel landen.

Roemenië

In die tijd was Roemenië het enige communistisch land, dat pelgrims groepsreizen naar Israël toestond. Bijna elke Roemeense groep die het
Bijbelcentrum bezocht, kreeg Bijbels in de eigen taal voor eigen gebruik en
voor familieleden mee naar huis.

Anwar Sadat

In 1977 bracht de Egyptische president Anwar Sadat een bezoek aan Israël, in zijn zoektocht naar vrede.
Het departement van premier Menachem Begin nam contact op met ons Centrum, omdat ze twee Bijbels in de Arabische taal zochten, die als officieel cadeau aan de president van Egypte aangeboden werden. Ons Centrum leverde dit bijzondere cadeau in die bijzondere historische tijd.

Tweetalige Bijbels

Vanaf de oprichting tot nu toe hebben we meer dan 3 miljoen Bijbels en Testamenten in meer dan 40 talen verspreid onder hen die daarnaar verlangden. Toen de grote golf immigranten uit de voormalige Sovjet-Unie arriveerde, bood het Bijbelcentrum een speciale tweetalige Russisch-Hebreeuwse Bijbel aan, die door Mossad HaRav Kook was uitgegeven volgens de richtlijnen van het Ministerie van Onderwijs op Israëlische scholen. Op die manier konden Sovjet-Joden de Bijbel op Israëlische scholen bestuderen. Dit was iets wat meer dan 70 jaar lang voor hen onder het communistische regime verboden was geweest.

Joods Jeruzalem

De locatie op de Olijfberg was bijzonder romantisch, maar het was Arabisch gebied. Daarom werd gezocht naar een huis in een Joodse wijk in Jeruzalem, dat niet alleen toegankelijk zou zijn voor toeristen, maar ook voor de Joodse inwoners van het land.
Dit huis werd onder de persoonlijke leiding van Shlomo uitgebreid tot een Centrum waar ruimte was voor ontvangst van gasten, samenkomsten en administratie. In 1983 verhuisde het Centrum naar de nieuwe locatie.
Vooraanstaande rabbijnen en religieuze leiders uit andere landen waren aanwezig bij de openingswijding van het nieuwe Centrum.

Reis door de Sovjet-Unie

In 1987 maakte Shlomo een onvoorstelbare reis naar de Sovjet-Unie. Toen hij naar Israël terugkeerde, werd hem gevraagd zijn ervaringen voor de Israëlische publieke radio te vertellen. Het Centrum werd de ontmoetingsplaats voor mensen met familieleden die niet naar Israël konden emigreren. Veel prominente refuseniks (Joodse Sovjetburgers die geen uitreisvisum kregen) bezochten het Centrum nadat ze in Israël gearriveerd waren, zoals Yosef Begun en Natan Sharansky.

Voorgangers uit de Sovjet-Unie

In de volgende tien jaar bezochten meer dan duizend voorgangers uit de voormalige Sovjet-Unie het AMI Centrum om de Bijbel en het nieuwe Israël te bestuderen. In 1989 zijn we als antwoord op de behoefte aan toerisme dat gekoppeld is aan het verlangen naar meer kennis van het Jodendom en het huidige Joodse volk, begonnen met de Inside Israel Institute Study Tours.

Bruggenbouwer

Al vanaf zijn jeugd heeft Shlomo een passie om bruggen van wederzijds begrip te bouwen, tussen zijn volk en Christenen uit de hele wereld, die hij in Jeruzalem en op zijn reizen in andere landen heeft ontmoet. We zien inderdaad veranderingen ten goede, en vooral wederzijds respect.

Het huidige Israël heeft een positieve invloed op het welzijn van zoveel landen.

Voorbeelden op medisch gebied zijn regelmatig door ons gepubliceerd.
Veel Israëlische medicijnen en medische instrumenten en apparaten worden ontwikkeld door bedrijven die gelieerd zijn aan bedrijven in het Westen, waardoor het nauwelijks opvalt dat ze in Israël zijn ontwikkeld. Nog een voorbeeld: de nu alledaagse GSM is in Israël ontwikkeld.